Wupatki National Monument

 

Ten noorden van Sunset Crater National Monument ligt een tweede National Monument genaamd Wupatki. Na de uitbarsting van de Sunset vulkaan trokken de bewoners van dat gebied naar het noorden waar door het neerslaan van vulkanische as goede landbouwgrond beschikbaar was. Er waren in dit gebied veel nederzettingen van de Singuana indianen. We hebben één van die nederzettingen, de Wupatki Pueblo bezocht.

Dit was het grootste gebouw in de regio met meerdere verdiepingen en ongeveer 100 kamers. In de dertiende eeuw hebben de mensen die er woonden het gebied verlaten, mogelijk was de grond uitgeput geraakt door de intensieve landbouw. Er zijn overigens ook andere theorieën die het wegtrekken van de mensen zouden kunnen verklaren, langdurige droogte of de wind die de vruchtbare vulkanische as heeft weggeblazen.

Er stond een waarschuwing voor slangen. Die hebben we niet gezien, wel weer een hagedis. Het vrouwtje van de desert spiny lizard, de stekelige woestijnhagedis.

Het was al half vijf toen we vertrokken bij Wupatki en de TomTom instelden op ons hotel in Tusayan bij de Grand Canyon. De kortste route was via Highway 64, de oostelijke ingang van het National Park ligt langs deze weg. 

Sunset Crater Volcano National Monument

Als je in Amerika over de snelweg rijdt zie je bij elke afslag welke hotels, restaurants en tankstations er zijn. We hadden op de weg naar Barringerkrater alle bekende ketens langs zien komen. Maar toen we trek kregen zaten we net in een gedeelte waar er geen voorzieningen bij de afslagen zaten. We zijn daarom wat verder doorgereden dan de bedoeling was en kwamen in een Mall terecht met een Foodcourt. Voor het eerst tijdens deze reis een (kip)burger gegeten. 

Sunset Crater Volcanic National Monument en Wupatki National Monument zijn twee aan elkaar grenzende parken met een gezamenlijke geschiedenis. We hebben hier een ongeveer 55 km lange route door beide parken gereden met een aantal tussenstops.

De uitbarsting van de Sunset Crater ongeveer 950 jaar geleden is de meest recente van een vulkaan van het San Francisco vulkaanveld. Daardoor is hier de kratervorm nog goed te zien.

Op de volgende foto de hoogste bergtoppen van Arizona.

Nadat we het Sunset Crater Volcanic National Monument waren binnengereden kwamen we al snel bij een parkeerplaats met de naam Lava Flow Trail waar een paar wandelingen starten. De routes zijn aan de voet van de krater, je mag de krater niet meer beklimmen omdat bezoekers teveel erosie veroorzaakten. Een eeuw geleden keek men heel anders tegen dit soort dingen aan. In 1928 wilde een filmstudio de krater opblazen om een aardverschuiving te kunnen filmen. Gelukkig is dat niet doorgegaan. Vrij snel daarna heeft het gebied een beschermde status gekregen.

In 2022 was er een bosbrand in het gebied van Sunset Crater. Daar waren hier en daar de gevolgen van te zien.

Zelfs op deze hete en droge plekken stond er toch nog het een en ander in bloei. Zoals de Apache pluimen. Deze plant schijnt te helpen om erosie van het gebied te beperken.

De plant met de felrode bloemetjes is een Ipomopsis aggregata, in het Engels ook wel Scarlet Trumpet (scharlaken trompet) genoemd vanwege de kleur en de vorm van de bloemen.

Een korte zijweg leidt naar een uitkijkpunt met de naam Cinder Hills Overlook. In feite zie je Sunset Crater dan vanaf de andere kant. Je hebt hier ook uitzicht op een paar andere oude kraters uit dit gebied.