Marble Canyon

Via de Navajo Bridge kun je bij Marble Canyon de Colorado River oversteken. Er is een oude brug uit 1929 die nu alleen nog toegankelijk is voor voetgangers en een nieuwe brug (1995) voor het wegverkeer. Voor die tijd was de veerboot bij Lees Ferry de enige manier om in dit deel van het land de rivier over te steken. Marble Canyon is een kloof die ook wel het begin van de Grand Canyon wordt genoemd.

 

Onderstaande foto's zijn vanaf de oude brug gemaakt en tonen de verkeersbrug die in dezelfde stijl is gebouwd als de oude Navajo Bridge.

De Navajo Bridge ligt vlakbij de afslag naar Lees Ferry. Vanaf de brug is Cathedral Rock zelfs goed herkenbaar.

Californische condor

Bij de Navajo Bridge zagen we een Californische condor zitten. Men probeert al sinds de jaren 80 om deze uiterst zeldzame vogel voor uitsterven te behoeden. Destijds leefden er nog maar 23 condors. Men heeft deze allemaal gevangen en is er in dierentuinen mee gaan fokken. Geleidelijk zijn er weer vogels uitgezet in het wild en zijn er jonge condors geboren in het wild. Maar nog steeds moet de populatie in het wild worden aangevuld met vogels uit dierentuinen om de soort te laten voortbestaan. Ze worden allemaal genummerd met grote duidelijk zichtbare nummers zodat waarnemers goed kunnen zien welke vogel waar wordt waargenomen. De vogel die wij zagen had nummer T5. Deze vogel is in gevangenschap geboren en in maart of april 2018 uitgezet in het gebied bij de Vermillion Cliffs, dat is vlakbij Marble Canyon.

Grand Canyon National Park - Desert View

Via Highway 64, die in het park ook wel de Desert View Drive wordt genoemd, hebben we het park weer verlaten. Op de heenweg waren we al op twee plekken langs deze weg gestopt, bij Lipan Point en Pipe Creek Vista. Deze keer zijn we nog een tijdje bij het belangrijkste uitkijkpunt langs deze weg geweest, Desert View.

Er staat op deze plek een oude uitkijktoren, de Desert View Watchtower. Je moet hiervoor kaartjes reserveren, die zijn gratis maar de capaciteit is beperkt. We zijn niet in de toren geweest. Maar ook zonder de toren is het uitzicht prachtig. De kloof is hier wat minder diep en je kunt de rivier goed zien.

Bij Desert View zie je aan de overkant een berg, Cedar Mountain. Deze berg hoort bij het San Francisco vulkaanveld dat verder grotendeels ten zuiden van de kloof ligt. Je kunt Cedar Mountain bereiken, maar de weg er naartoe is zelfs met een 4WD moeilijk te berijden. Wij hebben het niet eens geprobeerd.

Bij Desert view zagen we een paar vogelsoorten die we nog niet eerder waren tegengekomen. De bruinkopkoevogel legt net als de koekoek zijn eieren in nesten van andere vogels.

Hieronder een Ridgways mees, een klein bruin vogeltje (KBV'tje) met een kuif.

Het was nog een kleine twee uur rijden naar ons motel in Page. Onderweg zagen we de klok verspringen op ons navigatiesysteem. We zouden dan een uur later aankomen dan gepland. Het blijkt dat in sommige gebieden van Arizona een andere tijd wordt gehanteerd. Best verwarrend. Toen we Page, een niet al te groot dorp (6000 inwoners), binnenreden kwamen we langs een hele reeks kerken. Grote gebouwen meestal, je vraagt je af hoeveel gelovigen ze daar ontvangen.

Grand Canyon National Park - Monument Creek Vista en Pima Point

 

We hebben hier weer eens een stukje met de bus gedaan. Maar Monument Creek Vista is echt niet meer dan een uitkijkpunt direct langs de weg. We hebben een paar foto's gemaakt en zijn daarna naar Pima Point gelopen. 

 

De bloem hieronder is van de beardlip penstemon. Er zijn enorm veel soorten bloemen in het plantengeslacht penstemon. Voor deze soort heb ik geen Nederlandse naam kunnen vinden. Er wordt wel hier en daar gesproken over schildpadbloem of slangenkop. 

Tijdens de wandeling naar Pima Point kwamen we nogal wat vijgcactussen tegen. Een paar cactussen stonden in bloei en zaten vol met insecten.

De vlinder is een Papilio zelicaon, een page die vooral in het westen van de Verenigde Staten voorkomt. De Engelse naam is Anise Swallowtail, een Nederlandse naam heb ik niet kunnen vinden, maar letterlijk vertaald wordt het een anijszwaluwstaart. 

Het vogeltje is waarschijnlijk een alsemfeetiran, er zijn een paar andere vogels die hier heel veel op lijken.

De rotsgrondeekhoorn zocht zijn voedsel bij de toeristen. Het beestje was nadrukkelijk aan het bedelen en was daar blijkbaar succesvol in want hij zag er goed doorvoed uit.

Na nog een paar laatste foto's in dit deel van de Grand Canyon zijn we met de bus teruggegaan naar Grand Canyon Village. We wilden daar gaan lunchen, maar er was vrijwel niets te krijgen. Het restaurant was gesloten en er was alleen een vitrine met een paar broodjes. We zijn vervolgens teruggegaan naar het bezoekerscentrum, dat ook gesloten was, en hebben de auto opgezocht om nog een stuk van het park te verkennen.

Grand Canyon National Park - Hopi Point en Mohave Point

Hopi Point ligt op minder dan 1 km van Powell Point. We hebben dit stuk dus ook te voet gedaan. Bij Hopi Point leek het er even op dat een rotsgrondeekhoorn suïcidale neigingen had, maar uiteindelijk keerde hij om en zocht een veiliger plekje op.

De Grand Canyon is op sommige plaatsen zo'n 1500 meter diep. Op lang niet alle plekken kun je de Colorado rivier die er doorheen stroomt goed zien. Bij Hopi Point zijn er een paar stukjes zichtbaar in de diepte.

Mohave Point

Het volgende uitkijkpunt waar we naartoe zijn gelopen was Mohave Point. Omdat de punten niet heel ver uit elkaar liggen lijkt het uitzicht steeds op elkaar. Zeker als je wat verder de kloof inkijkt zie je steeds dezelfde stukken. Maar kijk je wat dichterbij de rand dan zie je wel per punt verschillen. Op deze plek kon je de rivier goed zien, zelfs een stroomversnelling is hier duidelijk in beeld.

Grand Canyon National Park - Powell Point

De naamgever van dit uitkijkpunt is John Wesley Powell, de eerste onderzoeker van de kloof, die met zijn groep in roeiboten de Colorado River afvoer. Hij kwam in de kloof langs dit punt op 17 augustus 1869.

De regal horned lizard, ofwel vorstelijk gehoornde hagedis is een bijzonder geval. Hoewel dit beestje heel rustig bleef zitten voor de fotograaf, kan het benaderen van deze beesten vervelende gevolgen hebben. Als hij zich bedreigt voelt spuit hij bloed uit zijn ogen en richt daarbij op de mond en ogen van de aanvaller.

Op de laatste foto van Powell Point een klifchipmunk, één van de vele soorten eekhoorns die je in de Verenigde Staten kunt tegenkomen.

Grand Canyon National Park - Maricopa Point

 

Met de bus zijn we naar de volgende halte gegaan, Maricopa Point. Dit is overigens maar een paar minuten verder dan het vorige punt. 

 

Bij de meeste uitkijkpunten heb je hekken die moeten voorkomen dat je naar beneden kukelt. De bovenste foto laat zien dat deze fotoreportages met de grootst denkbare zorg worden gemaakt.

Er zitten veel vogels en andere dieren bij de Grand Canyon. Daar zie je weinig van als je alleen naar de uitkijkpunten gaat. We besloten daarom om het volgende stuk, van Maricopa Point naar Powell Point te voet te doen. Met succes. De foto's van de westelijke struikgaai en de Amerikaanse rotswinterkoning waren niet goed genoeg voor een plekje in dit verslag. De witborstboomklever en de grijskeeltiran hebben de schifting wel overleeft.

Witborstboomklever

Witborstboomklever

Witborstboomklever

Grijskeeltiran

Grand Canyon National Park - Trailview Overlook

 

Omdat het in het Grand Canyon National Park druk kan zijn en je veel stukken met de bus moet doen waren we al vroeg naar het park gegaan. We hebben de auto bij het Visitor Center gezet en zijn met de shuttlebus (blauw) via Grand Canyon Village naar het beginpunt van de rode Hermit Lijn gegaan. De rode lijn loopt langs een aantal uitkijkpunten, Trailview Overlook is de eerste.

 

Op de foto hierboven zijn langs de bovenrand enkele gebouwen van Grand Canyon Village te zien en er is hier duidelijk een pad zichtbaar dat vanaf de rand naar beneden loopt, dit is het pad van de Bright Angel Trail. Dat is een route naar de bodem van de kloof waar je twee dagen voor uit moet trekken. Een goede conditie is ook een voorwaarde.

De maan was nog goed zichtbaar zo vroeg in de ochtend tegen een strak blauwe hemel. Op een bloem zagen we een groot zwart insect dat in Amerika een carpenter bee, timmermansbij, wordt genoemd.

We zagen hier bij de Trailview Overlook een aantal kalkoengieren rondcirkelen.

Grand Canyon National Park - Eerste tussenstops

 

Tijdens onze eerste reis naar Amerika in 1996 zijn we ook al in dit park geweest, maar het was toen veel te kort. We kwamen ergens aan het eind van de middag aan en moesten de volgende ochtend alweer doorreizen. Veel meer dan een korte wandeling langs de rand van deze bijzondere kloof zat er toen niet in. Deze keer hadden we er meer tijd voor uitgetrokken.

Op de route naar het hotel hebben we alvast een paar uitkijkpunten kunnen meepakken tijdens het gouden uur met het mooie licht van de laagstaande zon. Op de parkeerplaats bij Lipan Point werden we welkom geheten door een raaf.

Onze eerste tussenstop was bij Lipan Point, een korte zijweg van Highway 64 leidt naar de parkeerplaats van dit uitkijkpunt.

De foto hieronder laat mooi zien dat het de canyon een diepe kloof is in een vrij vlak landschap.

Pipe Creek Vista

Onze tweede korte fotostop was bij Pipe Creek Vista. Dit is direct langs de weg en het ligt op slecht een paar minuten rijden van Grand Canyon Village. Wij zijn na deze stop afgebogen in zuidelijke richting om naar ons hotel in Tusayan te rijden. Dat ligt net buiten het park, en is daarom een handige plek om te overnachten als je de Grand Canyon wilt bezoeken. Je betaalt er wel de hoofdprijs. We hadden hier het duurste en tevens slechtste hotel van de hele reis.