Pinnacles National Park - Aankomst

 

De volgende ochtend zijn we weer vroeg vertrokken, op zondag 16 juli was de laatste dag dat we met temperaturen boven de 35 graden te maken kregen. Het was ook de laatste dag waarop er een nationaal park op de planning stond. Het was ongeveer tweeëneenhalf uur rijden van het hotel naar dit park. We zijn onderweg één keer gestopt, in de buurt van het dorpje Coalinga.

Pinnacles National Park

Dit vrij kleine park kreeg al in 1908 de status van National Monument, maar pas sinds januari 2013 is het een nationaal park. Het park heeft een westelijke en een oostelijke ingang, maar er is geen doorgaande weg in het park. Omdat we een wandeling wilden doen in het oostelijke deel hebben we die ingang genomen. Hoewel de ingangen hemelsbreed maar een kilometer of 10 uit elkaar liggen moet je met de auto 85 km rijden om van de ene naar de andere ingang te komen.

Vogels

We zijn naar de kleine parkeerplaats gereden bij het begin van de wandeling naar het Bear Gulch Reservoir. Gelukkig was er nog een plekje vrij. We hebben tijdens onze wandeling in dit park veel verschillende vogels gezien.

Dat begon al meteen op de parkeerplaats met een zwarte phoebe (hierboven) en een Californische towie (hieronder).

Hieronder de opvallend blauw gekleurde Stellers gaai. Tijdens eerdere Amerika reizen zagen we veel van deze vogels, tijdens deze reis was dit de enige Stellers gaai die we zijn tegengekomen.

Op de volgende foto's een Ridgways mees en daaronder een jonge gevlekte towie. Die lijkt nog niet op de volwassen vogel en was daarom lastig te determineren. Maar met hulp van iemand van een Amerikaanse ornithologenclub is het toch gelukt.

Tot slot van deze serie vogels het vrouwtje van de zwartkopkardinaal. De naam dankt deze vogel aan de zwarte kop van het mannetje.

Grand Canyon National Park - Desert View

Via Highway 64, die in het park ook wel de Desert View Drive wordt genoemd, hebben we het park weer verlaten. Op de heenweg waren we al op twee plekken langs deze weg gestopt, bij Lipan Point en Pipe Creek Vista. Deze keer zijn we nog een tijdje bij het belangrijkste uitkijkpunt langs deze weg geweest, Desert View.

Er staat op deze plek een oude uitkijktoren, de Desert View Watchtower. Je moet hiervoor kaartjes reserveren, die zijn gratis maar de capaciteit is beperkt. We zijn niet in de toren geweest. Maar ook zonder de toren is het uitzicht prachtig. De kloof is hier wat minder diep en je kunt de rivier goed zien.

Bij Desert View zie je aan de overkant een berg, Cedar Mountain. Deze berg hoort bij het San Francisco vulkaanveld dat verder grotendeels ten zuiden van de kloof ligt. Je kunt Cedar Mountain bereiken, maar de weg er naartoe is zelfs met een 4WD moeilijk te berijden. Wij hebben het niet eens geprobeerd.

Bij Desert view zagen we een paar vogelsoorten die we nog niet eerder waren tegengekomen. De bruinkopkoevogel legt net als de koekoek zijn eieren in nesten van andere vogels.

Hieronder een Ridgways mees, een klein bruin vogeltje (KBV'tje) met een kuif.

Het was nog een kleine twee uur rijden naar ons motel in Page. Onderweg zagen we de klok verspringen op ons navigatiesysteem. We zouden dan een uur later aankomen dan gepland. Het blijkt dat in sommige gebieden van Arizona een andere tijd wordt gehanteerd. Best verwarrend. Toen we Page, een niet al te groot dorp (6000 inwoners), binnenreden kwamen we langs een hele reeks kerken. Grote gebouwen meestal, je vraagt je af hoeveel gelovigen ze daar ontvangen.