Getty Center

 

Het einde van de reis komt nu echt in zicht. We zijn naar Los Angeles gereden, waar we de laatste dagen van deze reis zullen doorbrengen. Het was nog een flinke rit van San Luis Obispo naar LA. We zijn slechts één keer kort gestopt. Maar na drie uur waren we bij de enorme parkeergarage van het Getty Center. Het museum is gratis, maar je betaalt wel voor het parkeren. Nadat je hier je auto hebt neergezet wordt je met een klein onbemand treintje (tram) naar het museum gebracht. Het enorme gebouw is ontworpen door de Amerikaanse architect Richard Meier die ook het stadhuis van Den Haag ontwierp.

That Profile is een kunstwerk van de Amerikaan Martin Puryear. Als je er omheen loopt veranderd de vorm die je ziet. De beide foto's laten twee van die vormen zien.

Je kunt een app downloaden waarmee je door het museum kunt lopen. Je ziet steeds precies in welke zaal je staat. Helaas ontbreekt in de app informatie over de kunst die in de verschillende paviljoens is te vinden. Die informatie staat wel op de papieren plattegrondjes die je bij de ingang kunt vinden.

Er was een tentoonstelling van zeventiende-eeuwse Nederlandse kunst. Hierboven een assortiment kazen van de Vlaamse Clara Peeters, een van de meest bekende vrouwelijke schilders in het Europa van na 1600. Ik kreeg hier wel een beetje trek van. Thuis hebben we altijd wel een paar verrukkelijke kazen uit diverse delen van Europa in huis. In Amerika is er op kaasgebied niet zoveel te beleven helaas.
Hieronder een stilleven met bloemen van Ambrosius Bosschaert de oudere. Op de voorgrond zitten een libel en een atalanta vlinder tussen de bloemen.

Op de volgende foto de aankomst van de dieren bij de Ark van Noach, geschilderd door Jan Brueghel de Oude.

Paulus Potter staat natuurlijk vooral bekend om zijn stier, maar hij heeft dus ook dit gevlekte paard geschilderd. Bij dit paard dwalen je gedachten natuurlijk ook af naar witje, het gevlekte paard van Pipi Langkous.

Hieronder twee keer Rembrandt. Eerst de ontvoering van Europa en vervolgens Rembrandt lacht.

Arjan heeft al sinds zijn studie speciale belangstelling voor het werk van de Italiaanse schilder Giambattista Tiepolo. In de loop der jaren hebben we in musea over de hele wereld werk van hem gezien. Ook in het Getty Center hingen een paar van zijn schilderijen. Hieronder Alexander de Grote en Campaspe in het atelier van Apelles. Het verhaal erachter is dat Alexander de Grote na het zien van het schilderij besefte dat de schilder verliefd was geworden op Campaspe en hij schonk de schilder, Appelles, de hand van Campaspe. Het is niet duidelijk of zij daar zelf ook een stem in had.

Op het volgende schilderij het wonder van het Heilige Huis van Loreto, volgens een traditie werd het huis op deze manier vervoerd van Nazareth naar het Italiaanse Loreto.

Een beetje vreemd weggestopt in een halletje stond deze sculptuur uit 1984 van Roy Lichtenstein met als titel Three Brushstrokes. Op internet zijn ook foto's te vinden waarop dit kunstwerk buiten staat.

Hoewel het museum in een modern gebouw uit 1997 is gehuisvest, zijn veel zalen zo ingericht dat het lijkt alsof je door een klassiek gebouw rondloopt.

Het museum bestaat uit een aantal paviljoens en bij de wisseling van paviljoen kom je ook af en toe buiten. Soms met mooi uitzicht op de stad. Het museum ligt in het uiterste noordwesten van de stad op een heuvel.

Hieronder de Boulder Fountain op het plein tussen de gebouwen.

Hieronder een cactustuin bij een van de plekken met uitzicht op Los Angeles. Tevens een leuk achtergrondje voor Teams-vergaderingen. Ik kreeg bij deze meteen als reactie: "Ben je vandaag een beetje prikkelbaar?".

Irissen is een bekend schilderij van Vincent van Gogh dat hij heeft gemaakt toen hij was opgenomen in een psychiatrische inrichting in het Zuid-Franse Saint-Rémy-de-Provence.

Op de andere foto een zelfportret van een geeuwende Joseph Ducreux, een Franse schilder uit de achttiende eeuw.

Van een geheel andere orde was de tijdelijke tentoonstelling van de Britse fotograaf Tim Walker. Hij is vooral bekend als modefotograaf, maar wat er op de tentoonstelling was te zien ging veel verder dan dat. Naast de kleurrijke foto's die kenmerkend zijn voor zijn werk heeft hij speciaal voor de tentoonstelling foto's gemaakt die zijn geïnspireerd op de collecties van het Getty Museum en het Victoria and Albert Museum in Londen.

Op de foto hieronder staat de acteur Thimothée Chalamet die een glansrol vervulde in het prachtige Call Me By Your Name naar een boek van André Aciman.

Uiteindelijk eindigden we weer in de hal van het museum.

The Metropolitan Museum of Art

The Met is het grootste kunstmuseum van de Verenigde staten en ligt aan de rand van Central Park. Gelukkig hadden we de kaartjes al online gekocht want het was erg druk. Het was nogal lastig om het kolossale gebouw goed op de foto te krijgen, daarom het ansichtkaartje waarop een groot deel van de voorkant van gebouw is te zien. We hebben een paar uur rondgelopen in dit museum, maar waarschijnlijk slechts een klein deel van de permanente collectie gezien. Die collectie bestaat uit meer dan 2 miljoen objecten.

In het museum was het druk, maar er waren nergens taferelen zoals bij de Mona Lisa in het Louvre waar je in een pretparkachtige rij moet om even voor het schilderij te staan. De zestiende-eeuwse marmeren patio uit het Spaanse kasteel van Vélez Blanco staat sinds 1964 in het museum. In de ruimte staan Italiaanse sculpturen uit de zestiende en zeventiende eeuw.

Het kleurrijke Flaming June (1895) van Frederic Leighton is tijdelijk uitgeleend aan het Metropolitan Museum. Het is eigendom van het Museo de Arte de Ponce in Puerto Rico.

 

Het museum beschikt over een versie van De Denker van Rodin. Ruim een jaar geleden zagen we diverse versies van dit beeld in Parijs.

Altijd leuk om schilderijen te zien van plekken die je eerder hebt bezocht. Zoals de Teton Range (1897) van Thomas Moran. Hij schilderde veel in de gebieden rond Yellowstone National Park en Grand Teton National Park. Er is ook een berg van het Tetongebergte naar hem vernoemd, Mount Moran.Wij waren op deze plek in Wyoming tijdens onze reis van 2008. 

 

Snoqualmie Falls is een waterval in de staat Washington die ook als locatie is gebruikt in de tv-serie Twin Peaks uit het begin van de jaren negentig. Hier hing een geschilderde versie uit 1886 van de Amerikaanse schilder Grafton Tyler Brown. Wij waren bij deze waterval in 2010.

Vermeer in het Metropolitan Museum of Art

Eind februari waren we bij de Vermeer tentoonstelling in het Rijksmuseum waar maar liefst 27 van de 37 schilderijen van Vermeer te bewonderen waren. Deze drie schilderijen uit het Metropolitan ontbraken in Amsterdam. Hieronder achtereenvolgens: Meisjeskopje, Slapend meisje en Vrouw met waterkan.

Meisjeskopje

Slapend meisje

Vrouw met waterkan

Voor Meisjeskopje en Slapend meisje geldt dat de privébezitters, die de schilderijen hebben geschonken aan het museum, hebben bedongen dat de schilderijen New York nooit mogen verlaten. Vrouw met waterkan was niet in Amsterdam omdat het schilderij te kwetsbaar is om te reizen.

De schilderijen waren hier onderdeel van de tentoonstelling Dutch Masterpieces at The Met.

Watson and the Shark van John Singleton Copley is gebaseerd op een aanval van een haai in de haven van Havanna. Je moet toch een beetje aan Jaws denken als je dit schilderij ziet.

Hierboven Fur Traders Descending the Missouri 1845 door George Caleb Bingham.

Hierboven Portret van Madame X van John Singer Sargent en Man in oriëntaalse kleding van van Rembrandt van Rijn.

Tempel van Dendur

De Tempel van Dendur is rond 15 v Chr door de Romeinse keizer Augustus gebouwd in het zuiden van Egypte. Begin jaren 60 is de tempel ontmanteld omdat het gebied waar de tempel stond zou onderlopen na de bouw van de Aswandam. In 1965 heeft Egypte de tempel geschonken aan de Verenigde Staten en sinds 1978 is de tempel te bewonderen in het Metropolitan Museum.

Hieronder achtereenvolgens de Sfinx van Hatsjepsoet, Granieten deurpost van Ramses II en de Sarcofaag van Horkhebit.

Achter het Metropolitan Museum in Central Park staat een Egyptische Obelisk met de naam Cleopatra's Needle. Het is één van de twee obelisken die in de 19e eeuw bij de ruïnes van het Caesareum van Alexandrië stonden. Deze obelisk is in 1881 bij het Metropolitan Museum geplaatst. Het ding is nogal verweerd.

In het park zaten een heleboel roodborstlijsters. In Amerika worden deze vogels ook wel robin genoemd. Maar die naam wordt in Engeland dan weer voor 'ons' roodborstje gebruikt. 

We hebben in de 86th Street de metro terug naar 42nd Street genomen omdat Arjan een filmlocatie bij de National Public Library was vergeten. Daarna zijn we terug naar het hotel gegaan en 's avonds hebben bij een Mexicaan in de 24th Street gegeten.